Δεν το πιστευω Χιλιαδες Τουρκοι και Τουρκοκυπριοι υποστηριζουν το Κυπριακο τραγουδι JALLA EUROVISION CYPRUS

 

Ακούστε το «Jalla»ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΤΡΑΔΟΥΔΙ Η συμμετοχή της Κύπρου στη Eurovision ( VIDEO)

 

Κυκλοφόρησε το πρώτο teaser του «Jalla», του τραγουδιού που θα εκπροσωπήσει την Κύπρο στον φετινό διαγωνισμό της Eurovision.

Το σύντομο απόσπασμα που ανέβασε η εκπρόσωπός μας, Antigoni Buxton, προσφέρει μια πρώτη γεύση από την  το ύφος του τραγουδιού, δίνοντας τον τόνο της φετινής κυπριακής συμμετοχής.

Σε ένα από τα στιγμιότυπα του teaser, η ίδια εμφανίζεται ξαπλωμένη στην καρότσα ενός αγροτικού, ανάμεσα σε πορτοκάλια. Μια εικόνα που προδίδει στοιχεία από την αισθητική του ολοκληρωμένου videoclip. Η επίσημη κυκλοφορία του «Jalla» θα γίνει αύριο, 8 Φεβρουαρίου μέσα από το κεντρικό δελτίου ειδήσεων του ΡΙΚ.

Αμέσως μετά, στις 21:00, το «JALLA» θα κυκλοφορήσει επίσημα στο κανάλι της Eurovision στο YouTube, καθώς και μέσω της ιστοσελίδας rik.cy, ενώ θα είναι διαθέσιμο και σε όλες τις νόμιμες ψηφιακές μουσικές πλατφόρμες.

Τη μουσική και τους στίχους του τραγουδιού υπογράφει μια διεθνής ομάδα δημιουργών, με τη συμμετοχή των Antigoni Buxton, Connor Mullally-Knight, Trey Qua, Claydee Lupa, Paris Kalpos, Χαράλαμπου Καλλώνα και Δημήτρη Νικολάου.

Γιατί οι αδέσποτες γάτες κάθονται πάνω στα αμάξια; Ο λόγος θα σε εκπλήξει

 

Η εικόνα μιας αδέσποτης γάτας να λιάζεται ή να ξεκουράζεται στην οροφή ενός αυτοκινήτου είναι από τις πιο συνηθισμένες στους δρόμους των ελληνικών πόλεων. Πίσω από αυτή τη φαινομενικά αστεία ή χαριτωμένη εικόνα, όμως, κρύβονται βαθύτεροι λόγοι που εξηγούν τη συμπεριφορά των γατών και έχουν να κάνουν με τη ζεστασιά, την ασφάλεια και την επιβίωσή τους.

Θερμότητα από τη μηχανή και το καπό
Το χειμώνα, οι αδέσποτες γάτες αντιμετωπίζουν μεγάλες 
δυσκολίες για να παραμείνουν ζεστές. Η μηχανή του 
αυτοκινήτου, ακόμα και αφού σβήσει, παραμένει 
ζεστή για αρκετή ώρα, δημιουργώντας ένα τέλειο 
“θερμαντικό σώμα”. Το καπό γίνεται για τις γάτες 
ένα προσωρινό αλλά ζεστό καταφύγιο. Συχνά, 
δεν είναι μία μόνο γάτα αλλά περισσότερες που 
ανεβαίνουν στο ίδιο όχημα, κουλουριάζονται και 
μοιράζονται τη θερμότητα, ειδικά τις παγωμένες νύχτες.

Προστασία από απειλές λόγω ύψους
Τα αυτοκίνητα, λόγω του ύψους τους από το έδαφος, αποτελούν 
εξαιρετικά σημεία παρατήρησης και προστασίας. Οι γάτες 
είναι από τη φύση τους επιφυλακτικές και προτιμούν να 
βρίσκονται σε υψηλά σημεία όπου αισθάνονται ασφαλείς 
από πιθανούς εχθρούς όπως σκυλιά, άλλα ζώα ή ακόμα 
και ανθρώπους. Από εκεί ψηλά, μπορούν να ελέγχουν τον 
χώρο γύρω τους και να αντιδρούν άμεσα σε κάθε απειλή.
Ένα ήσυχο μέρος για ξεκούραση
Αν και μπορεί να φαίνεται άβολο για εμάς, η επιφάνεια ενός 
αυτοκινήτου αποτελεί για τη γάτα ένα ήσυχο, σχετικά 
ασφαλές και απομονωμένο μέρος για ξεκούραση. 
Μακριά από τη φασαρία του δρόμου και των πεζών, 
βρίσκει λίγη ηρεμία. Η επίπεδη και θερμή επιφάνεια 
της οροφής ή του καπό την βοηθά να τεντωθεί, 
να κοιμηθεί ή απλώς να χαλαρώσει χωρίς ενοχλήσεις.

Εντοπισμός τροφής από στρατηγικό σημείο
Καμουφλάζ και ψευδαίσθηση ασφάλειας
Λατρεία για τον ήλιο και τη ζέστη
Οι γάτες που ζουν στο δρόμο πρέπει συνεχώς να αναζητούν 
τρόφιμα. Από την κορυφή ενός αυτοκινήτου έχουν 
πανοραμική θέα, ιδανική για να εντοπίσουν πουλιά ή 
τρωκτικά. Ταυτόχρονα, μπορούν να βλέπουν πότε 
πλησιάζει κάποιος που τις ταΐζει τακτικά. Όταν 
εντοπίσουν τον “δικό τους” άνθρωπο, κατεβαίνουν 
αμέσως για να φάνε ή για να δεχτούν χάδια.
Η λεία και μονόχρωμη επιφάνεια ενός αυτοκινήτου 
μπορεί να βοηθήσει τη γάτα να αισθάνεται λιγότερο 
εκτεθειμένη. Αν και δεν υπάρχει πάντα πλήρης οπτική 
εναρμόνιση μεταξύ γούνας και χρώματος αμαξιού, 
η γάτα νιώθει ότι “χάνεται” στο περιβάλλον. 
Αυτό της προσφέρει μια αίσθηση προστασίας — 
ακόμη κι αν δεν είναι απόλυτα ρεαλιστική — 
καθώς ικανοποιεί το ένστικτο του καμουφλάζ 
που διαθέτει από τη φύση της.
Οι γάτες αγαπούν τον ήλιο. Η μεταλλική επιφάνεια 

ενός αυτοκινήτου, ειδικά όταν βρίσκεται κάτω από 
Τι μπορούμε να κάνουμε για τις αδέσποτες γάτες
απευθείας ηλιακή ακτινοβολία, γίνεται… σπα για τη 
γάτα. Η θερμότητα από τον ήλιο και το ίδιο το αμάξι 
δημιουργούν το τέλειο σκηνικό για μια “ηλιοθεραπεία”. 
Αυτή η φυσική πηγή ζέστης βοηθά τη γάτα να 
διατηρήσει τη σωστή θερμοκρασία σώματος 
χωρίς να καταναλώσει ενέργεια.
Γνωρίζοντας πια ότι οι αδέσποτες γάτες κάθονται 
πάνω στα αυτοκίνητα για λόγους επιβίωσης και 
όχι ιδιοτροπίας, μπορούμε να τις βοηθήσουμε με 
απλούς τρόπους. Αν παρατηρείς συχνά γάτες στην 
περιοχή σου, φρόντισε να τους βάζεις νερό και 
τροφή σε σταθερό σημείο. Ακόμη, μπορείς να 
τοποθετήσεις κάποιο προστατευμένο καταφύγιο — 
όπως ένα κουτί με μαξιλάρι — σε ασφαλές σημείο, 
μακριά από τον δρόμο.
Κάθε μικρή κίνηση κάνει τη διαφορά. Οι γάτες του 
δρόμου μπορεί να δείχνουν ανεξάρτητες και αυτάρκεις, 
αλλά στην πραγματικότητα έχουν ανάγκη από φροντίδα. 
Δείχνοντας ευαισθησία απέναντί τους, αναδεικνύουμε 
μια κοινωνία που σέβεται και προστατεύει τους 
πιο ευάλωτους κατοίκους της.

Σαν κεραυνός εν αιθρία έσκασε η αποκάλυψη του Διονύση Σχοινά ότι υπήρξε χωρισμός ανάμεσα σε εκείνον και την Καίτη Γαρμπή.

 

Σαν κεραυνός εν αιθρία έσκασε η αποκάλυψη του Διονύση Σχοινά ότι υπήρξε χωρισμός ανάμεσα σε εκείνον και την Καίτη Γαρμπή.Ο τραγουδιστής βρέθηκε στο «Πρωινό» και μεταξύ άλλων μίλησε για τον γάμο του με την Καίτη Γαρμπή και αποκάλυψε άγνωστες πτυχές της σχέσης τους.Με την τραγουδίστρια, ο έρωτάς τους καίει ασίγαστα εδώ και 26 χρόνια. «Δε μαλώνουμε πια. Με το που πάει να σηκωθεί η φωνή, εγώ σηκώνομαι και φεύγω», είπε ο Διονύσης Σχοινάς.

Και πάνω σε αυτό το σημείο, έδωσε πάσα 
ο Γιώργος Λιάγκας για το βίντεο με την τηλεοπτική πρόταση
 γάμου που είχε κάνει ο τραγουδιστής στην αγαπημένη του 
το 1996 στην εκπομπή της Ρούλας Κορομηλά την 
παραμονή Πρωτοχρονιάς
«Από τη στιγμή που βρεθήκαμε, ξέραμε ότι δε θα χωρίσουμε 
ποτέ. Αν μου πει η Καίτη ότι χωρίζουμε θα πέσει πολύ 
γέλιο στο σπίτι, θα γελάει όλη η Νέα Ερυθραία. 
Είχα πει στον Λάμπη Λιβιεράτο ότι εγώ θα παντρευτώ 
την Καίτη, αυτή είναι η γυναίκα που βλέπω στα όνειρά μου», 
ανέφερε.
Παρ΄όλα αυτά, χώρισαν κάποια στιγμή επειδή 
δεν μπορούσε να διαχειριστεί τον σάλο στα μίντια με τον 
«πιτσιρικά που τα είχε με τη Γαρμπή». «Χωρίσαμε γιατί 
δεν μπορούσα αυτό που γινόταν με έναν πιτσιρικά 
που ήταν με τη Γαρμπή.
Τρόμαξα και δεν της έδειχνα αυτό που έπρεπε να της 
δείξω, δεν της έδειχνα την αγάπη μου».

Ο μεγάλος μας Ήρωας Παύλος χτύπησε το καμπανάκι της ζωής. (BINTEO)

 

Τεράστια η συγκίνησή μας! Ο μεγάλος μας Ήρωας Παύλος

χτύπησε το καμπανάκι της ζωής. Και μαζί του,

χτύπησε δυνατά και η καρδιά όλων μας.

Ο Ήρωας μας στάθηκε με απίστευτη δύναμη απέναντι στη

δυσκολότερη μάχη και βγήκε νικητής. Με πίστη, με θάρρος,

με ένα χαμόγελο που γέμισε τον χώρο φως.

Παύλο, μας έμαθες τι σημαίνει δύναμη ψυχής.

Μας θύμισες τι σημαίνει να μην τα παρατάς ποτέ.

Είσαι η ζωντανή απόδειξη πως

οι ήρωες υπάρχουν ανάμεσά μας!!

 

Κωνσταντινούπολη, 1910 Οι πόλεις δεν ανήκουν μόνο στους ανθρώπους αλλά και στα ζώα τους

 

Κωνσταντινούπολη, 1910. Περισσότεροι από 80.000 αδέσποτοι σκύλοι οδηγήθηκαν στην Οξειά -ακατοίκητο νησί στον κόλπο του Μαρμαρά- και εγκαταλείφθηκαν εκεί, να πεθάνουν. «Αυτό το γεγονός δείχνει με τον πιο ωμό τρόπο πώς μια πόλη μπορεί να μετατρέψει τα αδέσποτα σε “αστικό πρόβλημα” και να θεωρήσει την απομάκρυνσή τους ως αποδεκτή λύση. Δεν επρόκειτο απλώς για ξέσπασμα σκληρότητας, ήταν πολιτική πράξη: μια απόφαση για το ποια είδη ζωής μπορούν να παραμένουν ορατά στην πόλη και ποια πρέπει να βγουν εκτός του οπτικού μας πεδίου», λέει στην «Κ» η Τουρκάλα ακαδημαϊκός και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ζώων Μινέ Γιλντιρίμ. Η συνέντευξή της, ενόψει της αυριανής της ομιλίας στο ΕΜΣΤ, στο πρώτο σχόλιο. Και η συγκλονιστική φωτό αυθεντική του 1910, επιχρωματισμένη μέσω ΑΙ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ EMST Athens
Η Τουρκάλα ακαδημαϊκός και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ζώων, η οποία ανασυνθέτει το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο εντός του οποίου «εγγράφονται» οι ζωές των αδέσποτων της Κωνσταντινούπολης από τις αρχές του εικοστού αιώνα έως τις μέρες μας, μιλά στην «Κ»Κωνσταντινούπολη, 1910. Περισσότεροι από 80.000 αδέσποτοι σκύλοι οδηγούνται στην Οξειά -νησάκι στον κόλπο του Μαρμαρά- και εγκαταλείπονται στη μοίρα τους. «Αυτό το γεγονός δείχνει με τον πιο ωμό τρόπο πώς μια πόλη μπορεί να μετατρέψει τα αδέσποτα σε “αστικό πρόβλημα” και να θεωρήσει την απομάκρυνσή τους ως αποδεκτή λύση. Δεν επρόκειτο απλώς για ξέσπασμα σκληρότητας, ήταν πολιτική πράξη: μια απόφαση για το ποια είδη ζωής μπορούν να παραμένουν ορατά στην πόλη και ποια πρέπει να βγουν εκτός του οπτικού μας πεδίου. Μόλις οι σκύλοι μεταφέρθηκαν στο νησί, ο πόνος τους δεν ήταν πια στους δρόμους, δεν διατάρασσε την καθημερινότητα των κατοίκων, ήταν πιο εύκολο να αγνοηθεί και να ξεχαστεί», λέει στην «Κ» η Μινέ Γιλντιρίμ.Με αφετηρία αυτήτην ζοφερή ιστορία, η Τουρκάλα ακαδημαϊκός και υπέρμαχος των δικαιωμάτων τωνζώων, ανασυνθέτει εδώ και χρόνια το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο εντός του οποίου «εγγράφονται» οι ζωές των αδέσποτων της Πόλης από τις αρχές του εικοστού αιώνα ως τις μέρες μας, στο πρότζεκτ της με τίτλο «Μεταξύ Φροντίδας και Βίας».

Αυτό το θέμα θα έχει και η ομιλία της, 

την Πέμπτη 29/1, στις 19:00,στο ΕΜΣΤ, 

στο πλαίσιο της έκθεσης «Why Look at Animals? 

–Δικαιοσύνη για τη μη ανθρώπινη ζωή». 

(Είσοδος ελεύθερη.Απαραίτητη η προκράτηση θέσης.)

– Φροντίδα και βία. Πώς συναντώνται στο έργο σας;

– Με τον όρο «φροντίδα» εννοώ οτιδήποτε κρατά τους αδέσποτους σκύλους ζωντανούς και κοινωνικά παρόντες στην πόλη: το τάισμα, την περίθαλψη, τη δημιουργία μιας άτυπης ζώνης προστασίας γύρω τους. «Βία» είναι για μένα κάτι παραπάνω από την μεμονωμένη κακοποίηση· παράγεται επίσης μέσω πολιτικών και πρακτικών -θανατώσεις, απομακρύνσεις κ.ο.κ.- που υλοποιούνται στο όνομα της τάξης, της διαφύλαξης της δημόσιας υγείας και της ασφάλειας. Οι σκύλοι αντιμετωπίζονται, λοιπόν, άλλοτε ως αστικοί συγκάτοικοι και άλλοτε ως αναλώσιμη ύλη που διαταράσσει την εικόνα μιας σύγχρονης πόλης.

– Υπάρχει πρόοδος στην προστασία των ζώων;

– Θετικές αλλαγές έχουν γίνει στην ορατότητα, την αλληλεγγύη και τις καθημερινές δεξιότητες συνύπαρξης των κατοίκων με τα αδέσποτα. Ομως ο αγώνας συνεχίζεται, γιατί η πόλη εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τους αδέσποτους σκύλους ως πρόβλημα προς διαχείριση και όχι ως συγκάτοικους που δικαιούνται χώρο και προστασία. Η φροντίδα τους παραμένει σε μεγάλο βαθμό εθελοντική και αυτοσχέδια, ενώ η βία και η αδιαφορία συνήθως οργανώνονται γραφειοκρατικά.

– Τι θα μπορούσε να διδαχθεί το ελληνικό κοινό από το «Between Care and Violence»;

– Θα ήθελα να το δει ως πρόσκληση σε αλληλεγγύη. Η Αθήνα έχει βαθιά κουλτούρα συνύπαρξης με ζώα. Το μήνυμα, λοιπόν, είναι διπλό: αυτή η συνύπαρξη αξίζει να προστατευθεί ως συλλογικό επίτευγμα και πρέπει να παραμένουμε σε εγρήγορση απέναντι στο πώς η θεσμική βία απέναντι στα ζώα κανονικοποιείται στο όνομα της τάξης, της διαφύλαξης της δημόσιας υγείας και της ασφάλειας.

– Πού βρίσκονται οι ρίζες της ευαισθησίας σας για τα αδέσποτα ζώα;

– Αν και από παιδί αγαπούσα τα ζώα, ευαισθητοποιήθηκα περισσότερο στα φοιτητικά μου χρόνια. Τότε χάθηκε η πρώτη μου γάτα, η Fındık (Φουντούκι). Η αναζήτησή της με έκανε να σκεφτώ πώς ζουν τα αδέσποτα στην πόλη, πού πηγαίνουν, ποιος τα βλέπει, ποιος τα βοηθά, ποιος τους κάνει κακό. Αυτά τα ερωτήματα αργότερα έγιναν η βάση της διδακτορικής μου έρευνας.

– Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας μια προσωπική ιστορία ή στιγμιότυπο από αυτό το «ταξίδι»;

– Μια μέρα ένας αδέσποτος σκύλος με πλησίασε ήσυχα και ακούμπησε το κεφάλι του πάνω μου. Ηταν μια απλή χειρονομία εμπιστοσύνης, που όμως γεφύρωσε κάθε απόσταση. Με έκανε να καταλάβω ότι κάθε σχέση ξεκινά με τη φροντίδα και ότι ακόμα και ένα τέτοιο στιγμιαίο άγγιγμα γεννά ευθύνη.

– Σας έχει αλλάξει αυτό το πρότζεκτ ως άνθρωπο;

– Περπατώ αλλιώς. Παρατηρώ ποιο από τα ζώα που ζουν στην περιοχή μου είναι ακόμα εκεί και ποια λείπουν. Κουβαλώ φαγητό, αναζητώ νερό. Και η αντίληψή μου για την προστασία των μη ανθρώπινων πλασμάτων διευρύνθηκε: δεν αφορά μόνο τη διάσωση συγκεκριμένων ζώων, αλλά την αμφισβήτηση των δομών και των αφηγημάτων που νομιμοποιούν την αναλωσιμότητά τους.

– Αν μπορούσατε να μιλήσετε στους σκύλους που παρουσιάζονται στο αρχείο σας, τι θα τους λέγατε;

Remaining Time -0:00

 

– Οι ζωές σας είχαν σημασία. Εσείς δεν ήσασταν ποτέ το πρόβλημα. Ανήκατε στους δρόμους που περπατήσατε. Λυπάμαι για όσα σας κάναμε. Να ξέρετε, όμως, ότι πολλοί άνθρωποι σας είδαν, σας αγάπησαν, σας υπερασπίστηκαν. Και ότι εξακολουθούμε να παλεύουμε για πόλεις όπου θα μπορείτε να ζείτε χωρίς φόβο, όπου η φροντίδα σας δεν θα αποτελεί εξαίρεση

Πώς θα λειτουργούν οι νέες ηλεκτρονικές ταμπέλες στον αυτοκινητόδρομο

 

Στην εκπομπή «Μεσημέρι και Κάτι» μίλησε η Εκτελεστικός 

Μηχανικός και Συγκοινωνιολόγος, Κλεοπάτρα Φαίδωνος, 

αναφερόμενη στις νέες ηλεκτρονικές πινακίδες που 

τοποθετούνται στους αυτοκινητόδρομους.

Όπως εξήγησε, «οι ηλεκτρονικές πινακίδες θα ενημερώνουν 

τους οδηγούς για την κατάσταση του δρόμου, τις καιρικές 

συνθήκες, τα οδικά έργα, καθώς και για την 

ύπαρξη τροχαίων ατυχημάτων».

Σύμφωνα με την ίδια, «θα παρέχεται άμεση ενημέρωση 

σε πραγματικό χρόνο για τις συνθήκες του δρόμου, στα 

πρότυπα που ισχύουν σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη».

Αναφερόμενη στο στάδιο υλοποίησης του έργου, σημείωσε 

ότι «η λειτουργία των πινάκων προϋποθέτει την πλήρη 

ηλεκτροδότηση από την ΑΗΚ», προσθέτοντας πως 

οι απαραίτητοι έλεγχοι έχουν ολοκληρωθεί και 

αναμένεται ότι μέσα στους επόμενους μήνες οι 

πινακίδες θα τεθούν σε λειτουργία».

Παράλληλα, η κ. Φαίδωνος ανέφερε ότι 

«θα δημιουργηθούν προκαθορισμένα σενάρια και, 

σε συνεργασία με την Αστυνομία και το Τμήμα Δημοσίων 

Έργων, θα αποστέλλονται ανάλογα μηνύματα στους 

ηλεκτρονικούς πίνακες».

Τέλος, διευκρίνισε πως «συνολικά θα εγκατασταθούν 

20 μεγάλες ηλεκτρονικές πινακίδες στους 

αυτοκινητόδρομους, καθώς και άλλες 20 εντός των πόλεων, 

σε κύριους οδικούς άξονες».