Όταν πήρε την απόφαση να μετακομίσει μόνιμα στην Κύπρο από τη Γερμανία, ήθελε απλώς να αφήσει πίσω του μία χώρα που δεν τον εξέφραζε πια και κυρίως δεν μπορούσε να του προσφέρει όλα όσα ονειρευόταν και να ξεκινήσει από την αρχή μία νέα ζωή. Κι όμως, λίγο καιρό μετά, χωρίς να το έχει προγραμματίσει, έγινε ίσως ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα στα «κυπριακά» social media, ως ο «Γερμανός που καθαρίζει τις παραλίες της Κύπρου». Από εκείνη την πρώτη, αμήχανη αυγή στην παραλία Power Beach, όπου ξεκίνησε να καθαρίζει μόνος του την ακτή, μέχρι τις ομαδικές δράσεις με ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων, η προσωπική του απόφαση μετατράπηκε σε συλλογική πράξη και ο ίδιος σε μία μορφή έμπνευσης για να δημιουργήσουμε όλοι μαζί ένα καλύτερο αύριο. Ο Niklas Wilhelm ή πιο γνωστός ως «The Island Keeper» εξομολογείται στη CITY, τη μέχρι σήμερα διαδρομή του, αλλά και τα πολύ ενδιαφέροντα πλάνα του για το μέλλον.
Πώς πήρες την απόφαση να αφήσεις τη Γερμανία και να μετακομίσεις μόνιμα στην Κύπρο;
Ήταν πολύ πιο απλό απ’ ό,τι ίσως φαντάζεσαι. Κατάγομαι από μια όμορφη πόλη της Βαυαρίας που λέγεται Würzburg, μια μικρή πόλη που εξακολουθώ να αγαπώ, αλλά πάντα ένιωθα ότι με περιόριζε και με καταπίεζε. Το να μεταναστεύσω σε μία άλλη χώρα υπήρχε πάντα ως σκέψη στο μυαλό μου, οπότε, όταν ένιωσα ότι δεν είμαι πλέον χαρούμενος στη Γερμανία, αποφάσισα πως ήταν ο καιρός, για να προχωρήσω από τη σκέψη στην πράξη.
Υπήρξε κάτι συγκεκριμένο που σε ώθησε να φύγεις ή ήταν μια γενικότερη αίσθηση;
Ένας συνδυασμός. Προσπαθούσα να φανταστώ το μέλλον μου στη Γερμανία και δεν το έβλεπα. Δεν ήθελα, για παράδειγμα, να κάνω οικογένεια και να μεγαλώσω παιδιά σε ένα περιβάλλον που πλέον δεν ήταν ασφαλές. Δεν ξέρω τι εικόνα μπορεί να έχετε εσείς για τη Γερμανία, ωστόσο, είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια τα πράγματα δεν είναι και τόσο καλά εκεί. Έχει αυξηθεί δραματικά η εγκληματικότητα, υπάρχουν πολύ υψηλές φορολογίες, το κράτος μοιάζει πλέον να μη θέλει να επιστρέψει τίποτα πίσω στον πολίτη, από όλα εκείνα που του παίρνει. Καμία νέα υποδομή, καμία νέα υπηρεσία. Τίποτα. Αυτό που άρχισε να με ενοχλεί όλο και περισσότερο στη Γερμανία ήταν η πολιτική κατάσταση και η αίσθηση ότι οι πολίτες δεν αντιμετωπίζονταν πλέον πραγματικά ως πολίτες.
Η Κύπρος πώς μπήκε στην εξίσωση;
Είχα επισκεφθεί την Κύπρο δύο φορές πριν αποφασίσω να μεταναστεύσω. Οι άνθρωποι ήταν απίστευτα φιλικοί, ο καιρός καταπληκτικός, η θάλασσα πανέμορφη και ψάχνοντάς το λίγο, ανακάλυψα ότι η Κύπρος διαθέτει και ένα αρκετά ελκυστικό φορολογικό πακέτο για τους αυτοεργοδοτούμενους σε σύγκριση με τη Γερμανία.
Και πώς επέλεξες τη Λεμεσό για να ζήσεις; Δεν σε προβλημάτισε το αυξημένο κόστος ζωής;
Το έλαβα υπ’ όψιν, φυσικά, αλλά η Λεμεσός ταίριαζε πολύ περισσότερο στη δική μου ενέργεια και ιδιοσυγκρασία, σε σύγκριση με τις άλλες πόλεις που είχα επισκεφθεί, οπότε ήταν κάπως μονόδρομος.
Πώς είναι σήμερα η καθημερινότητά σου στην Κύπρο;
Ως νέος «γατομπαμπάς» ξεκινώ την ημέρα μου συνήθως ταΐζοντας και παίζοντας με τη γάτα που υιοθέτησα πρόσφατα από τον δρόμο. Στη συνέχεια ξεκινώ δουλειά. Είμαι διαφημιστής στο επάγγελμα και εδώ και μερικά χρόνια έχω τη δική μου διαφημιστική εταιρεία με project σε διάφορα μέρη του κόσμου. Αυτήν τη στιγμή μάλιστα είμαι στη διαδικασία να «χτίσω» μία νέα εταιρεία που θα έχει να κάνει με την ανακύκλωση. Οπότε αντιλαμβάνεσαι η μέρα μου είναι γεμάτη meetings, email, προσφορές και ιδέες. Όταν το επιτρέπει ο χρόνος, προσπαθώ να γυμνάζομαι!
Επειδή αναφέρθηκες στη γάτα σου, θα ήθελες να μας πεις λίγο το πώς μπήκε στη ζωή σου αυτό το πλάσμα;
Βασικά, η σχέση μας ξεκίνησε όταν η εν λόγω γάτα άρχισε να «διακόπτει» τις προπονήσεις που έκανα σε εξωτερικούς χώρους. Από ένα σημείο και μετά με ακολουθούσε παντού και πάντα επέστρεφε για να με βρει. Κάποια στιγμή κατάλαβα πως τελικά ισχύει αυτό που λένε πως τα ζώα μάς επιλέγουν, δεν τα επιλέγουμε και έτσι αποφάσισα να την υιοθετήσω και να την πάρω μαζί μου στο σπίτι. Πλέον, δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτήν.
Πώς βλέπεις το ζήτημα με τον υπερπληθυσμό των αδέσποτων ζώων στην Κύπρο;
Το έχω παρατηρήσει και είναι πολύ λυπηρό γιατί υπάρχει λύση και δεν ξέρω γιατί δεν εφαρμόζεται. Πόσο δύσκολο είναι να εφαρμοστεί ένα παγκύπριο πρόγραμμα στείρωσης ώστε να μειωθεί το πρόβλημα; Είναι πολλά ζώα στους δρόμους που υποφέρουν, ενώ τα καταφύγια είναι επίσης γεμάτα με ζώα που έχουν εγκαταλειφθεί ή είναι αδέσποτα. Προσπαθώ κι εγώ μέσω των καναλιών μου να συγκεντρώνω δωρεές για ΜΚΟ και σταθμούς διάσωσης ζώων, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό.
ΠΗΓΗ CITY.COM.CY
